X
sumerian language/ sumer dili فرهنگ و زبان سومري / سومئر ديلي

السلام عليك يا علي بن موسي الرضا

نظرات 1

سلام اوْلسوُن سيزه ، اي امام رضا!

     

غزلي از حضرت امام خمینی(ره): من به خال لبت ای دوست گرفتار شدم

نظرات 3



1من به خال لبت اى دوست گرفتار شدم     چشم بیمــــار تــــو را دیــدم و بیمار شدم

2فارغ از خود شدم و کوس اناالحق بزدم       همچــــو منصــور خــــــریدار سرِ دار شدم

3غم دلدار فکنده است به جانم، شررى       کـــه بـــه جــــان آمدم و شهره بازار شدم

4درِ میخانه گشایید به رویم، شب و روز        که من از مسجد و از مدرسه، بیزار شدم

5جــــامــه زهد و ریا کَندم و بر تن کردم       خــــرقــــه پیــــر خـــراباتى و هشیار شدم

6واعـــظ شهــر کــه از پند خود آزارم داد       از دم رنــــد مــــى‏آلــــوده مــــَددکار شدم

7بگـــذاریــــد کــــه از بتکــده یادى بکنم       مـــن کـــه با دستِ بت میکده، بیدار شدم

ادامه مطلب ...
     

اذربایجان کندلری ؛ اسپیران کندی

نظرات 0


عکس ها از : س . ع. حسینی

آستانه مقدس امامزاده میر موسی در روستای یئنگی اسپیران ( سفیدان جدید)

























     

آذربایجان کندلری ؛ گومانا کندی (کمانج)

نظرات 0


عکس ها از : م. مولی و ا. مولی (آذر 93)









بقایای کاروانسرای دوره صفوی ( شاه عباس کروان سراسی)









ادامه مطلب ...
     

آذربایجان کندلری ؛ اولو کندی

نظرات 0



اوُلو کندی (روستای اولو کندی ؛ آذر 93)

عکس از : ن. آقا یاری




















     

آذربایجان کندلری ؛ نهند کندی

نظرات 0

عکس ها از : م. نجفی و ع. روز افزون





سد نهند

























ساری گول روستای نهند






دهداری نهند

     

ترک در اشعار حافظ

نظرات 0

 

دوران زندگی حافظ ، عصری پر آشوب و پر تنش بوده است. گاه آن ترک شیرازی – شاه شجاع – و گاه آن محتسب سخت گیر – امیر مبارزالدین – شیراز را اداره می کردند.

 زاهدان و عابدان نیز گاه از سر ریا ، دلق و تسبیح و سجاده می گستردند و برخی مردم نیز سفله و عاری از هنر بودند.


آب و هوای فارس عجب سفله پرور است

کو همرهی  که  خیمه از این خاک برکنم

 

سخندانی و خوشخوانی نمی ورزند در شیراز

بیا حافظ که تا خود را به ملکی دیگر اندازیم

 

در چنین عصری ، امیر تیمور گورکانی بر شیراز مسلط می شود و از حافظ ، سبب این بیت را جویا می شود.


اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را

بخال هندویش  بخشم  سمرقند و بخارا را


 خواجه حافظ نیز از بخشش های کریمانه ی خود و تهی دست ماندنش می گوید و امیر تیمور نیز او را از مالیات معاف می کند.

در چنین دوران پر آشوبی است که واژه ی ترک ، مفاهیم گوناگونی به خود می گیرد و رنگین کمان معانی آن پر رنگ تر می شود.

 

زبان ترکی


یکیست ترکی و تازی در این معامله حافظ

حدیث عشق بیان کن بدان زبان که تو دانی

 

کاربرد واژه تورک در معنای حقیقی


به شعر حافظ شیراز می رقصند و می نازند

سیه چشمان کشمیری و ترکان سمرقندی

 

خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم

کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی

 

یا رب این نو دولتان را با خر خودشان نشان

کاین همه ناز از غلام ترک و استر می کنند

 

کاربرد واژه ترک در معنای مجازی

دلم ز نرگس ساقی امان نخواست به جان

چرا  که  شیوه  آن  ترک  سیه دل دانست

 

غلام چشم  آن ترکم که در خواب خوش مستی


نگارین گلشنش روی است ومشکین سایبان ابرو

 

آن  ترک  پری چهره که دوش از بر ما رفت

آیا  چه  خطا  دید  که  از راه  خطا  رفت

 

چشم مخمور تو دارد ز دلم قصد جگر

ترک مست است مگر میل کبابی دارد

 

بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

هلال  عید  به  دور  قدح  اشارت   کرد

 

فغان کاین لولیان شوخ شیرین کار شهر آشوب

چنان بردن صبر از دل که  ترکان  خوان  یغما را

 

به تنگ چشمی آن ترک لشکری نازم

که حمله بر من درویش یک قبا آورد

 

یا رب این بچه  ترکان چه دلیرند به خون

که  به  هر  تیر  مژه  شکاری   گیرند

 

ترک عاشق کش من مست برون رفت امروز

تا دگر خون  که از  دیده روان  خواهد بود

 

نگاری چابکی  شنگی  کلهدار

ظریفی مه وشی ترکی قبا پوش

 

باز کش یک دم عنان ای ترک شهر آشوب من

تا ز اشک و چهره راهت پر زر و گوهر کنم

 

داستان های ترکان


محمود بود عاقبت کار در این راه

گر سر برود در سر سودای  ایازم

 

شاه ترکان  سخن  مدعیان می شنود

شرمی از مظلمه خون سیاووشش باد

 

شاه ترکان چو پسندید و به چاهم انداخت

دستگیر ار نشود  لطف تهمتن  چه  کنم

 

قبایل ترک

 

به مشک چین و چگل نیست بوی گل محتاج

که  نافه هاش   ز بند قبای  خویشتن  است

 

 

سوختم  در چاه صبر از بهر آن  شمع  چگل

شاه ترکان فارغ است از حال ما ، کو رستمی

                                             

صفای خلوت خاطر از آن شمع چگل جویم

فروغ چشم و نور دل  از  آن ماه ختن  دارم

 

شهرهای ترک نشین

حافظ چو ترک غمزه ترکان نمی کنی

دانی کجاست جای تو خوارزم یا خجند

 

به شعر حافظ شیراز می رقصند و می نازند

سیه چشمان کشمیری  و  ترکان سمرقندی

 

واژگان ترکی در شعر حافظ


ایاغ (آیاق) : پیاله

به چمن خرام و بنگر بر تخت گل که لاله

به ندیم شاه ماند که به کف ایاغ دارد

 

یغما (ییغما) :غارت

علم و فضلی که به چل سال دلم جمع آورد

ترسم  آن  نرگس  مستانه  به  یغما  ببرد   


گزلک (گزلیک) : کارد

بنما به من که منکر حسن تو رخ تو کیست

تا دیده اش  به  گزلک غیرت  برآورم

 

یرغو (یارغی) : داوری

عاشق از قاضی نترسد می بیار

بلکه از یرغوی دیوان نیز هم

     

اصطلاحات نجوم و ستاره شناسی در زبان ترکی

نظرات 0

ایرقی تاق : ستاره جبار

آق  آیقیر : ستاره الشُعرا ، شعرای یمانی (سیروس)

ایکی  بوز آت : کچیک آیی بُرج ینده " ایکی قارداش " اولدوزو

اۆلکر : اولکر اولدوزو

چولپان : چوبان اولدوزو ، زهره (الدراک للسان الترک ؛ سنگلاخ)

باغیرساقان : ستاره دُبران

آرا آیی : ماه شوال (فرهنگ سنگلاخ)

آراییجی یولدوزلر : ستاره فرقدان ، دو برادر (فرهنگ سنگلاخ)

ارسلان : برج شیر (فرهنگ سنگلاخ)

آجون / آژون / اوچون : جهان

اۆچ یولدوز: ستاره میزان (فرهنگ سنگلاخ)

اورکار (اۆلکر) : ستاره پروین (فرهنگ سنگلاخ)

اوغلاق : برج جدی (فرهنگ سنگلاخ)

اویاقماق (تولونماق): غروب کردن کواکب (فرهنگ سنگلاخ)

اؤی (اؤد) : برج ثور

ایکی پیکر: جوزا ، دو مسگر (فرهنگ سنگلاخ)

باشی اؤلکو: برج میزان (فرهنگ سنگلاخ)

توش: نیمروز و وقت ظهر (فرهنگ سنگلاخ)

توغماق : طالع شدن (فرهنگ سنگلاخ)

توقوز اتابک : نُه فلک (سنگلاخ)

تیمور قازوق : ستاره جُدی (فرهنگ سنگلاخ)

چاق / چاغ : وقت و زمان ( گئجه چاغی : شب هنگام)                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           

چولپان : کروان قیران (شعری)

سَقیت: ستاره بهرام

سامان اوغریسی : کهکشان                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                     

قارا قوش : سیاره مشتری ، ستاره میزان (دیوان لغات الترک)

أره ن تۆز: مشتری ، میزان